"Auroville" poem

From Auroville Wiki
Jump to: navigation, search

This poem was written by Loretta in English in 1972. In 2018-19 it was translated into French, Italian, Tamil, Spanish, German and Russian.


English


AUROVILLE
By Loretta Shartsis


Have you seen the giants walking
On the wide, red land?
Seen them moving large and grand
Against the sky?
I have seen them coming,
Tiny seedlings in their hands;
Hands and feet as red
As the earth they work each day,
Carrying the future
On their backs and in their dreams;
Seen them growing wise and deep
As they dig the hardened clay,
Worry water from the dry, red earth,
Bend their backs,
Sweat out their sorrows,
Wrest from yesterday tomorrow’s
Coming of a new world's birth.


Have you seen the giants working
In the quiet, secret spaces?
In the kitchens, in the gardens;
The world's forgotten places.
I have seen them rise, emerging
Out of ignorance and pain.
Faith-sustained, they offer labor
To create a new domain.
A thousand tiny troubles
Tell the story of their struggle
As they strive to bring alive
A long forsaken dream.
In their hearts an angel-singing,
Being's beauty widely winging
As they grow to know the truth
Of creation's will to be
A living harmony.
Have you seen their victory?


Have you seen the giants building
High atop construction beams?
Suffering the toils of their hardest dreams?
I have seen them growing, changing,
Working, working out the problems
Of imperfect human nature
Through necessity and failure
With enduring dedication
Consecrated to completion.
Seen them struggle with the passing
And the changing ways of time,
Hoping deep enough to open,
Feeling love enough to trust,
Finding courage to create
A living wonder with their labor.
From the nameless, from the formless
You can see the promise rising
In the clearer, higher spaces
At the centre of the city.
Breathless peace, transcendent beauty.
While the glorious expansion
Of the limitless in man
Opens wide the striving hearts,
To manifest the miracle
Decreed by destiny.


French


AUROVILLE
Translated by Cyril Marie


As-tu vu les géants en marche
Sur la terre vaste et rouge?
Evoluer, nobles et imposants
Contre le ciel?
Je les ai vus venir,
D'infimes pousses dans les mains;
Pieds et mains rouges
Comme la terre qu'ils travaillent chaque jour,
Portant l'avenir
Sur leurs dos et dans leurs rêves;
Je les ai vus grandir sages et profonds
En creusant la dure argile,
Soucieux de l'eau de la terre sèche, rouge,
Courber le dos,
Suer leurs peines
Arracher d'hier les lendemains
Portant la naissance d'un monde nouveau.


As-tu vu les géants oeuvrer
Dans les espaces tranquilles et secrets?
Dans les cuisines, dans les jardins;
Les lieux oubliés du monde.
Je les ai vus s'élever, émerger
Hors de l'ignorance et de la souffrance.
Portés par la foi, ils offrent leur labeur
Pour créer un nouvel espace.
Mille petits tracas
Content l'histoire de leur effort
Dans leur lutte pour donner le jour
À un rêve longtemps délaissé.
Tel un ange leurs coeurs chantent
La beauté de l'être
Aux larges ailes déployées,
Comme ils grandissent pour connaitre
La vérité de la création,
Sa volonté d'être
Une vivante harmonie.
As-tu vu leur victoire?


As-tu vu les géants bâtir
Dans les plus hautes poutres?
Supportant le fardeau de leurs rêves les plus durs?
Je les ai vus grandissant, changeant,
Travaillant, pétrissant les problèmes
De l'imparfaite nature humaine
Par la nécessité et l'échec,
Persistants, dédiés,
Consacrés à l'accomplissement.
Je les ai vus aux prises avec le passage
Et les voies changeantes du temps,
Espérant jusqu'à s'ouvrir,
Aimant jusqu'à la confiance,
Trouvant le courage de créer
Un vivant prodige par leur labeur.
Depuis le sans-nom, le sans-forme
L'on peut voir la promesse émerger
Dans les espaces clairs et élevés
Au centre de la ville.
Paix sans un souffle,
Beauté transcendante.
Tandis que la glorieuse expansion
Du sans limite en l'homme
Ouvre grand les coeurs peinant
Pour manifester le miracle
Décrété par le destin.


Italian


AUROVILLE
Translated by Manohar Fedele


Hai visto i giganti camminare
Sull'ampia, rossa terra ?
Visto come si muovono grandi, enormi
Contro il cielo ?
Io li ho visti arrivare,
Piccole piantine nelle mani;
Con le mani e i piedi rossi
Come la terra che lavorano ogni giorno,
Trasportando il futuro
Sulle spalle e nei sogni;
Visti crescere in profondita' e saggezza
Mentre scavano la dura argilla,
A cavar acqua dall'asciutta, rossa terra,
Piegare la schiena,
Sudare le loro sofferenze,
Strappare dallo ieri i domani
Che porteranno la nascita di un nuovo mondo.


Hai visto i giganti al lavoro
Nei tranquilli spazi segreti ?
Nelle cucine, nei giardini;
I posti dimenticati del mondo.
Io li ho visti sorgere, emergendo
Dall'ignoranza e dal dolore.
Sostenuti dalla fede, offrono la loro fatica
Per creare un nuovo ambiente.
Un migliaio di piccoli problemi
Raccontano la storia della loro lotta
Mentre si affannano a dare vita
Ad un lungo sogno abbandonato.
Angelicamente canta il loro cuore
La bellezza dell'essere che si distende in volo
Mentre crescono a conoscere la verita'
Della voglia del creato di essere
Un'armonia vivente.
Hai visto la loro vittoria ?


Hai visto i giganti costruire
In alto, in cima a travi di costruzione ?
Soffrendo le fatiche dei loro piu' ardui sogni ?
Io li ho visti crescere, cambiare,
Lavorare, risolvere i problemi,
Di una natura umana imperfetta,
Attraverso necessita' e fallimenti
Con ostinata dedizione
Consacrata al completamento.
Li ho visti combattere con i passaggi
E i cambiamenti delle strade del tempo,
Con la speranza sufficientemente profonda
Di un'apertura,
Con l'amore sufficiente per fidarsi,
Trovando il coraggio di creare
Una meraviglia vivente con la loro fatica.
Dal senza-nome, dal senza-forma
Puoi vedere la promessa che cresce
Nei piu' chiari, piu' alti spazi
Al centro della citta'.
Una pace mozzafiato, una bellezza trascendente.
Mentre la gloriosa espansione
Dell'illimitato nell'uomo,
Spalanca i cuori che si sforzano,
Per manifestare il miracolo
Decretato dal destino.


Tamil


ஆரோவில்
Translated by R. Meenakshi


அகண்ட செந்நிலத்தில்
பெருஉடல் திண்ணியர்கள்
நடந்து செல்வதைக் கண்டதுண்டா நீங்கள்?
வடந்து உயர்ந்து
வானத்திற்கு எதிரிணையாய்
அவர்கள் நகர்ந்துசெல்வதைக்
கண்டதுண்டா நீங்கள்?
துளித்துளிர் நாற்றுகளைக்
கரங்களில் ஏந்தியபடி
ஒவ்வொருநாஞும் பணிபுரியும்
பணிக்கள நிலம் போல
சிவந்திடு்ம்
அவர்கள் கைகளும் கால்களும்.
முதுகுகளின் மீதும்
தமது கனவுகளிலும் கூட
வருங்காலத்தைச் சுமந்து நடக்கும்
அவர்களின் வருகையக்
கண்டுள்லேன் நான்.
ஆழமாகவும் அறிவார்ந்தும்
வளர்ந்துவரும் அவர்கள்
இறுக்கமான களிமண்ணைத்
தோண்டும்போதே
காய்ந்த செம்புலத்தில் இருந்து
தண்ணீரைத் தளும்பச் செய்கிறார்கள்
தமது முதுகுகளை வளைககிறார்கள்
கவலைகளை வியர்வையாக்குகிறார்கள்
புத்தும்புது உலகத்தின் உள்ளிருந்து
நாளைய நாட்களை
அகழ்ந்து எடுக்கிறாா்கள்.


இத்திண்ணியர்கள்
நிசப்தத்தில் இரகசிய வெளிகளில்
வேலைசெய்வதைக் கண்டதுண்டா
நிங்கள்?
சமையல்கூடங்களில் தோட்டங்களில்
நிலவுலகில் மறக்கப்பட்ட இடங்களில்
அவர்கள் எழுவதை
அறியாமையிலிருந்தும் வலிகளிலிருந்தும்
விடுபட்டு வெளிப்படுவதை
கண்குடாகப் பார்க்கிறேன்
நான்.
நம்பிக்கையை ஆதாரமாக்கி
புதியதோர் வாழ்விடம் உருவாக்கிட
உழைப்பினை நல்குகிறார்கள்
அவர்கள்.
தம்பிக்கையை ஆதாரமாக்கி
புதியதோர் வாழ்விடம் உருவாக்கிட
உழைப்பினை நல்குகிறார்கள்
அவர்கள்.
நெடுங்காலமாய் கைவிடப்பட்டதொரு
கனவினை
உயிர்ப்புடன் நனவாக்கும்
அரும்முயற்சிக்கான போராட்டங்களின்
கதைகளைக் கூறுகின்றன
ஆயிரமாயிரம் சின்னஞ்சிறு இடர்ப்பாடுகள்.
வாழும் உயிர்ப்புள்ள சுமுகமே
சிருஷ்டி மெய்மையின் திருவுள்ளம் என
அறியநேர்வதற்காக
வளர்ச்சியுறும்போது
அவர்களது இதயத்தில்
ஒரு தேவதை இசைக்கும்.
பிறவியின் அழகுடன்
விரிந்த சிறகடிப்பும் இணையும்.
நீங்கள்
கண்டதுண்டா
அவர்களது வெற்றிதனை ?


பிரம்மாண்டத் திண்ணியர்கள்
கட்டுமான உத்திரங்களின்
அதிஉயரங்களில் ஏறுவதைக் கண்டதுண்டா ?
தங்களது கடினமான கனவுகளால் ஆன
உழைப்புகளின் துயரப்பாடுகளை,
அவர்களின் வளர்ச்சியை மாற்றங்களை
பணியாற்றும் விதத்தினை,
குறைவுடைய மனித இயல்புகள் தரும்
சிக்கல்களிலிருந்து விடுபடுவதை,
தேவைகள் தோல்விகள் ஊடாக
தாங்கு சக்தியுடனான அர்ப்பணிப்பை,
பூரண நிறைவேற்றத்திற்காக
புனித நிலைப்படுத்தலைப் பார்த்திருக்கிறேன்
நான்
கடந்து செல்லும் மாறிடும் தடங்களில் காலம்
அதனுடனான ஊடாட்டம்
திறப்பிற்கான ஆழ்ந்த நம்பிக்கை
விசுவாசிக்கும்படியான துணிவுடைமை
இவற்றுடனான அவர்தம் கடும் உழைப்பு
ஒரு வாழும் அதிசயம்.
இந்த நகரத்தின் நட்ட நடுவில்
தெளிவான உயர்வான வெளிகளில்
பெயரற்றதிலிருந்து உருவமற்றதிலிருந்து
ஒரு வாக்குத்தத்தம்
உதயமாவதை உங்களால் காணமுடியும் நிச்சயம்.
அது சொல்லொணாத பேரமைதி
எல்லையற்ற பேரழகு
பொலிவுடைய விரிவாக்கம் அளப்பரியதாய்
மனிதருள் நிகழும் அக்கணம்,
விதி நிர்ணயித்துள்ள ஆணைப்படி
அற்புதம் ஒன்று உருவாக்கம் பெற
அரிய தேடலில் இறங்கும் இதயங்களை
அகலித்துத் திறக்கிறது.


Spanish


AUROVILLE
Translated by Maria Alicia Angel


¿Has visto a los gigantes caminando
en la vasta tierra roja?
¿Los has visto moviéndose nobles e imponentes
contra el cielo?
Los he visto llegar,
pequeños brotes en sus manos;
manos y pies tan rojos
como la tierra que labran cada día,
llevando el futuro
en sus espaldas y en sus sueños;
los he visto crecer sabios y profundos
mientras cavan la arcilla endurecida,
preocupados por el agua de la tierra seca, roja,
doblan sus espaldas,
sudando quitan sus tristezas,
arrancando del ayer los mañanas
que portan el nacimiento
de un mundo nuevo.


¿Has visto a los gigantes trabajando
en los espacios silencioso, secretos?
En las cocinas, en los jardines;
los lugares olvidados del mundo.
Los he visto ascender, emerger
fuera de la ignorancia y el dolor.
Sostenidos por la fe, ofrecen su labor
para crear un dominio nuevo.
Mil pequeños problemas
cuentan la historia de su lucha
al mismo tiempo que se esfuerzan por dar vida
a un sueño largo tiempo abandonado.
Sus corazones cantan como ángeles,
la belleza del ser de vuelo amplio,
mientras crecen para conocer
la verdad de la creación
voluntad de se
una armonía viviente.
¿Has visto su victoria?


¿Has visto a los gigantes construyendo
por encima de las más altas vigas?
¿Soportando los esfuerzos de sus sueños más difíciles?
Los he visto creciendo, cambiando,
trabajando, resolviendo los problemas
de la imperfecta naturaleza humana
a través de la necesidad y el error
con dedicación imperecedera
consagrada a la consumación.
Los he visto luchar con las pasajeras
y cambiantes maneras del tiempo,
esperando en lo profundo para abrirse,
sintiendo amor suficiente para confiar,
encontrando coraje para crear
una maravilla viviente con su labor.
Desde lo sin nombre, desde lo sin forma
se puede ver la promesa surgiendo
en los despejados, espacios más elevados
en el centro de la ciudad.
Paz sin un soplo, belleza transcendente.
Mientras la expansión gloriosa
de lo ilimitado en el hombre
abre ampliamente los corazones que se esfuerzan,
para manifestar el milagro
decretado por el destino.


German


AUROVILLE
Translated by Andrea Boulicot


Da schreiten die Riesen. – Hast du sie gesehen?
In dem weiten, roten Land?
Siehst du sie, wie sie sich bewegen, groß und erhaben,
Gen den Himmel?
Ich hab‘ sie kommen seh‘n,
Kleine Setzlinge in ihren Händen;
Hände und Füße so rot
Wie die Erde, in welcher sie arbeiten jeden Tag,
Die Zukunft tragend
Auf ihren Rücken und in ihren Träumen;
Hab‘ sie wachsen seh‘n, tief und weise,
Wie sie in hartem Ton grabend,
Wasser der trocknen, roten Erde abringend,
Ihren Rücken verbiegend,
Ihre Sorgen ausschwitzend,
Wie sie vom Gestern das Morgen abringen,
Welches aus einer Neuen Welt‘s Geburt kommt.


Da arbeiten die Riesen. – Hast du sie gesehen?
In den stillen, verborgenen Räumen?
In den Küchen, in den Gärten;
Der Welt vergessenen Orten.
Ich hab‘ sie sich erheben seh‘n, heraustretend
Aus Unwissenheit und Schmerz.
Getragen von Vertrauen, bieten sie ihre Arbeit dar,
Um ein neues Feld zu erschaffen.
Tausend kleine Unbequemlichkeiten
Erzählen die Geschichte ihres Kampfes,
Wie sie danach streben,
Einen lang aufgegebenen Traum
Zum Leben zu erwecken.
Ihre Herzen wie Engel singend,
Des Wesens Schönheit weit schwingend,
Wie sie wachsen, um zu erfahren,
Dass in Wahrheit der Wille der Schöpfung ist,
Eine lebendige Harmonie zu sein.
Hast du ihren Sieg gesehen?


Da bauen die Riesen. – Hast du sie gesehen?
Hoch über den Bauwerksträgern?
Die Mühen ihrer härtesten Träume erleidend?
Ich hab‘ sie wachsen, verändern seh‘n,
Arbeiten, Probleme ausarbeiten
Der unvollkommenen menschlichen Natur,
Durch Zwang und Scheitern,
Mit ehrlichem Einsatz
Der Vollendung gewidmet.
Hab‘ sie ringen seh‘n mit der stets weglaufenden Zeit,
Mit den Änderungen, die sie bringt,
Tief hoffend, um sich zu öffnen,
Tiefe Liebe fühlend, um zu vertrauen,
Mut findend, um ein lebendiges Wunder
Mit ihrer Arbeit zu erschaffen.
Vom Namenlosen, vom Formlosen
Könnt ihr das Versprechen aufsteigen seh‘n
In den klaren, höheren Sphären
Im Zentrum der Stadt.
Atemloser Frieden, transzendierte Schönheit.
Während die herrliche Entfaltung
Des Unbegrenzten im Menschen
Die strebenden Herzen weit öffnet,
Um so das Wunder zu manifestieren,
Welches das Schicksal verfügt hat.


Russian


АУРОВИЛЬ
Translated by Anatoli Dyachenko


Видели ли вы гигантов шагающих
По бескрайней красной земле?
Движущихся величественно и важно
На фоне неба?
Я видела их идущими
С крошечными ростками в руках;
Ступни и ладони цвета земли
На которой трудятся;
Видела как они будущее несли
В своих мечтах и на спинах;
Видела как становились они мудрыми и глубокими
Копая затвердевшую глину,
Добывая воду из сухой красной земли,
Гнули спины свои,
Переживали невзгоды,
Из вчера вырывали завтра,
Возникающее из рождения нового мира.


Видели ли вы гигантов работающих
В тихих, тайных местах?
В садах и на кухнях,
В забытых пространствах мира.
Я видела как вырастали они, возникая
Из невежества и страданий.
Сильные верой, они предлагают труд,
Чтобы создать новую сферу.
Множество малых невзгод
Говорят об истории их борьбы
И стремлении принести живой,
Давно оставленную мечту.
В их серцах ангела пение,
Красота бытия машет широкими крыльями
В то время как они истину познают
Воли творения, которой быть
Живой гармонией.
Вы видели их победу?


Видели ли вы их, возводящих
В вышине строительные перекрытия
В тенетах вынашивая свои непосильные грезы?
Я видела, как они менялись, росли,
Работали, решали проблемы
Несовершенной природы людей;
Через нужду и падение,
С преданностью неизменной,
Благословенные на завершение.
Видела как они боролись со смертью
И изменением путей времени,
Надеясь достаточно глубоко, чтоб открыть,
Достаточно чувствуя любовь, чтобы верить,
Находя мужество, чтобы творить
Живое чудо своим трудом.
Из бесформенного и безымянного
Вы можете видеть как обещанное возвышается
В более высокие, чистые пространства
В центре города.
Неподвижный покой, трасцендентная красота.
Тем временем великолепное расширение
Безграничного в человеке
Широко раскрывает стремящиеся сердца
Чтобы проявить чудо
Предназначенное судьбой.


See also